از جاده هایتان خسته نشوید!

همه ی ما در یک جاده راه می رویم بلندای این جاده بستگی به وسعت رویاهایمان دارد.
درست همان موقع که در قلب وذهنت به یک رویا دل می بندی چمدانت را بر می داری وراه می افتی همیشه در این راه تنهاییم ودل بستن به سایه های اطراف به امید تنها نبودن فقط راه را ترسناک تر می کند می رویم و می رویم این راه مثل جاده ی شمال همیشه پر از زیبایی نیست گاهی به کویر می رسد کویر نا امیدی خشک خشک ،بی اب بی اب توش بمانی کارت تمام است از تشنگی خواهی مرد تشنگی رویاهایت باید بروی........

به کوه می رسی بلند بلند بالا رفتن از کوه سخت است می توانی همان پایین کناره دامنه های زیبا زندگیت را شروع کنی وادامه ندهی از اون گذشته معلوم نیست ان طرف کوه چه چیزی انتظارت را می کشد دشتی زیبا یا کویری خشک! بعضی ها می ایستند وبعضی دیگر ادامه می دهند می روند بالا از خطر از سنگ از سرما ونمی ایستند هر گز نمی ایستند حتی با این که نمی دانند چه چیزی انتظارشان را می کشد خطر یا ارامش! از کوه که پایین می ایی ادم دیگری شده ای اثار سرما زده گی روی بدت به یادگار می ماند و همین طور زخم های دیگر کمی سست می شوی حرکتت کند می شودفکر روزهای سختی که گذرانده ای ومقصدی که هنوز بهش نرسیده ای مثل خوره می افته توی ذهنت خسته می شوی ازراه وجای زخم هایت درد می گیرد میگویی می مانم وادامه نمی دهم با یک دنیا حسرت وخاطرات خلوت می کنی شاید هم باز بروی وبروی
وادامه دهدی راه سخت تر می شود نه به سختی اوایل راه نه اینک دیگر کویر نباشد یا سنگ و سرما نبینی اما عادت می کنی بدنت تاب می اورد وتو ادامه می دهی این جاده ی اسرار امیز را ونزدیک می شوی به رویایت و اگر بدانی چه لذت بخش است .بوی بهار میدهد بوی پیروزی پس منتظرم بمان بمان تا سختی های جاده را پشت سر بذارم و برسم بهت تا ان موقع نکنه سختی های راه از پا درت اورده باشند؟ نکنه رویاهای بزرگت را فراموش کنی ودلسرد بشی منتظرم بمان .